اولا که سلام به پهنای بودنِ همه

سلام به همه ی بودن ها

سلام به بودنِ آدم ها، طبیعت، اشیاء، ملائکه و... سلام به همه ی هستی که همه هست ها و هستی از هستِ اوست. هستی من با هستیِ همه ی هست ها یکیست و هستی همه ی ما از توست..

پس سلام به تو..

سلام که وَسِعَت کل شی هستی...

چقدر زمان می ایستد با چنین نگرشی. آرامش می آید. فکرها میرود..نگرانی ها..

سلام به تو که در خود منی. درون منی..

من با شهامت و صدق تمام آمده ام از درون خودم سلام کنم به تو..

تو بیرون از من نیستی.. دیگر بیرون سرگردان و ناامید و مهجور دنبال تو نمی گردم خدا..

سلام به خودت که درون من از خود توست. وجود من، موجودیت من از توست. طلای درون من از توست.

سلام به تو که دور از من، بیرون از من، در دور دست و از دسترس خارج نیستی....

ممنونم که مخلوقت را خلیفه و نزدیک ساخته ای. ممنونم که انسان آفریدی. ممنونم که مرا آفریدی. ممنونم خدا که خدایی می کنی. انک معنا و خوش به حال ما...