روش تربیتی حضرت ابراهیم خیلی فطری و گفتگو محور و عملیات محور بود. چیز عجیب و غریبی نمی گفت. وقتی می خواست مقابل همه ی تمدن بابل در بت پرستی شان بایستد به آسمان و عظمتش نگاه کرد و کلمات الهی را که همان انوار مقدسه هستند ملاقات کرد بر مصائب عاشورا گریست و آن جرات ها را پیدا کرد. و چرا مردم دست از بت پرستی برنداشتند چون بت درون اول باید شکسته شود.

عادت!!!

سنت!!!

جهل!!!

دلبستگی به این ها...