این هفته که صبح ها همسرجان مرا رسانده دانشگاه، دقیقا از نصف راه بک سوژه داشته ایم که یکی موافقش و یکی مخالفش بوده و تا دم در اساتید دیگه زده ایم به سیم یکی مانده به آخر. بعد هم مثلا چون رسیده ایم خداحافظی با خنده تحویل هم می دهیم که از صد تا فحش و بد و بیراه و اینها بد تر است! والا..

آخه این حجم از توافق و تفاهم وو یک دلی و یک زبانی را کی توی عمرش دیده؟!

سر هییییییییییییچ موردی ما یک جور فکر نکرده ایم..

کلیت شاید مثل هم باشیم.. شااااااااید!!!!!