آی ادم ها اصلاً من ترسو، من ندید پدید! شما ولی کمی بگویید چطور اینهمه بدون دست آویز دوام می آورید؟ چطور با تردید زنده اید؟ چطور با شک خوابتان می برد؟

من اندکی وابستگی ام قطع شود، کمی دستم از توی دستان قدرتش و یادم از بودن با قوتش رها شود، درست عین ماهی بدون آب تلف می شوم.. چطور این حجم از رهایی را تجربه می کنید...؟؟

من زنده زنده مردنم را حس می کنم.. شما چطور نفس می کشید این همه عمیق!!!!